Thursday, November 6, 2014

مجید نفیسی

گفتمان سیاسی اجتماعی

@@@@@@@@@@@

مجید نفیسی


@@@@@






گریز به لِزبُس
در مَعره, ابوالعلای شاعر را*
کافرِ حربی خواندند
و هزار سال پس از مرگش
سر از تندیسش جدا کردند
من شاهد این ویرانی بودم
و دانستم که جای درنگ نیست.
پس به ترکیه گریختم
و همراه با آوارگان سوری
از اِزمیر به لزبس شدم
جایی که سافوی شاعر
از عشق می گفت.
اینک در اردوی آوارگانم
با شماره ای بر سینه
و ساندویچی در دست.
ای ابرهای سیاه
که بی واهمه از مرزها میگذرید
نه اودیسه ام که به وطن بازگردم
نه اِنیاس که وطنی در غربت بسازم*.
از مرگ گریخته ام
و می خواهم زنده بمانم
چونان ابوالعلا
که در شعرهایش بجا ماند.
مجید نفیسی
۲۰ سپتامبر ۲۰۱۵
* ابوالعلا مَعری (۱۰۵۷-۹۷۳) شاعر آزاداندیش و نابینای عرب.
* اِنیاس قهرمان حماسه ی "انئید" اثر ویرژیل
شاعر رومی.

Escape to Lesbos
In Ma’arra*, the poet Abul ‘Ala*
Was called a death-worthy infidel
And a thousand years after his death
His statue was beheaded.
I witnessed this destruction
And knew it was not a safe place.
So I fled to Turkey
And along with Syrian refugees
Sailed from Izmir to Lesbos
Where the poet Sappho
Spoke of love.
Now I am in a camp of refugees
With a number on my chest
And a sandwich in my hand.
Oh, black clouds
Passing borders fearlessly
I am neither Odysseus who returns home
Nor Aeneas who makes a homeland in exile.
I have escaped death
And want to remain alive
Like Abul ‘Ala
Who survived through his poetry.
Majid Naficy
September 20, 2015
* A town in Syria.
* Abul ‘Ala Ma’arri (973-1057) A freethinker, blind Arab poet.

@@@@@@



@@@@@@
چيستان
مجید نفیسی
براي روز جهاني كارگر
ميوه نيستم كه بگندم
يا كالا كه بپوسم.
من آفريده ي كارِ خويشتنم.
مورچه نيستم كه به يك صف راه روم
يا كاربافك كه به تنهايي تار تَنم.
من آبستنِ جمعِ خويشتنم.
با اين همه، در محرابهاي پول
بر بتِ وارونه ي خويش نماز ميگذارم
و در بازارهاي كالا به زنبيل ميكشم
از بدنِ گرمِ تكه تكه شده ي خود.
حالا بگو كه كيستم
زنده يا مرده به چيستم؟
اين چيستانيست ساده و سمج
از پايِ كرسيِ شبِ يلدا.
آيا كار، نفرينِ آفريننده ي من است*
يا داستانِ آفرينشم؟
4 ژانويه 1986
*- تورات، سِفر پيدايش 3:17-19
To see the picture please click at:
A Riddle
By Majid Naficy
For International Workers’ Day
I am not a piece of fruit, rotting
Or a commodity in decay.
I am the creation of my own labor.
I am not an ant marching in single file
Or a spider webbing in solitude.
I am pregnant with my commonwealth.
And yet, in the temples of money
I kneel at my inverted idol
And in the markets of exchange
I carry a basket of my warm body
Cut in different shapes.
Now, can you tell me who I am
And what keeps me alive or rather dead?
This is a riddle, simple and stubborn
At a winter fire place.
Is labor the curse of my creator*
Or the story of my creation?
January 4, 1986
*- Genesis 3:17-19

@@@@@@


نيايشِ باران برای كاليفرنيا
مجید نفیسی
كوه ها از برف تهي مي شوند،
درياچه ها از تشنگي مي ميرند
و كشتزارها و مرغزارهای ما
از خشكسالي مي سوزند.
اي پدر آسمان!
ما مردمِ كاليفرنيا
با تو پيمان مي بنديم:
اگر تا سه ماه بباری
ما در برابر
به پرتقالها و توت فرنگيها
شيميايي نپاشيم
و به گوساله ها و جوجه ها
هورمون نخورانيم
از مصرفِ گوشت و شير
بكاهيم يا بپرهيزيم
و از آفتاب و باد
سوختي پاك برآريم
باشد كه زمينِ مادر
بر ما مهر ببارد.
با اين همه فراموش مكن
كه ما كاليفرنيايي ها
دوست داريم بيرون از خانه باشيم.
پس لطفا روزها را آفتابي نگهدار
و تنها در شب ببار
8 آوريل 2015
To see the picture please click at:
A Rain Prayer for California
By Majid Naficy
Mountains are depleting of snow,
Lakes are dying of thirst
And our farms and meadows
Are burning from drought.
Oh, Father Sky!
We Californians
Make a pact with you:
If you rain for three months
We in return
Will not spray chemicals
On oranges and strawberries
Or feed hormones
To calves and chickens;
We will reduce or avoid
Consuming meat and milk,
And extract clean fuel
From the sun and wind.
May Mother Earth
Shower us with affection.
Do not forget, though,
That we Californians
Like to be outdoor.
So please keep the days sunny
And rain only at night.
April 8, 2015


@@@@@@@@

تا جهان، مرا ويران نسازد
مجید نفیسی
از جهانم ويرانه هايي مانده است
پوشيده در مِه سنگينِ بامدادي.
پاكِشان از ميان آوار مي گذرم
در برابرِ تلواره اي مي ايستم
و از خود مي پرسم كه اين كوت
نشان از كدام خانه دارد؟
هر گشوده گاهي به دروازه اي بدل مي شود
و هر پاره ديواري به بارويي باشكوه.
درختانِ خاك آلود رخ مي شويند
و اسبي از درون مِه شيهه مي كشد.
كوراوغلوي روشن از راه رسيده است
تا مرا از زمين برگيرد
و با خود به دشتهاي باز برسانَد.
آه! جهان دوباره رنگ بر مي گيرد
اشباح به كالبدهاي خود باز مي گردند
و با چشمانِ رخشانشان سخن مي گويند.
تا جهان، مرا ويران نسازد
من جهان را به چشم خود باز مي سازم.
27 فوريه 2002
بخوانيد:
"فصلنامه ي نگاه نو" تهران، شماره ي 104 با 9 شعر از مجيد نفيسي و
تصويرسازي نوشين نفيسي

@@@@@@
By Majid Naficy There are remains of my world Covered in a heavy morning fog. I drag my feet through the rubble, Stop at every mound and ask myself: Which house does this pile belong to? Every opening changes into a gate And every broken wall into a majestic castle, The dusty trees wash their faces And a horse neighs from the fog’s midst. The sighted Koroghlu* has arrived To lift me from the ground And carry me with him to the open meadows. Ah! The world will regain colors, Ghosts will return to their bodies And speak with their shining eyes. For the world not to ruin me I rebuild the world to my eyes. February 27, 2002 *- Koroghlu, literally “son of a blind man” in Turkish, the hero of an Azerbaijani folktale.. He fights against a feudal lord who has blinded his father.


@@@@@@





كارت نوروزی به زندان اوین

آهان! همان را می خواهم:
یك كارتِ ساده ی نوروزی
با حاشیه ی زرین و دالگوش،
نقشی از یك گل نرگس،
بوی بیسكویت گرجی
و "خجسته باد بهاران!"
امروز این را از تبعید
به اوینِ خونین می فرستم
برای دلبندی دربند
كه در زمان دستگیری
با دوستان به كوه رفته بود
تا آوازهای نوروزی بخواند.
نوروز خواهد آمد
از قله ی سپیدِ دماوند
تا تنگنای زندان و تبعید
و هیچ فتوایی نمی تواند
روزِ آمدنش را
به عقب اندازد.
مجید نفیسی
۴ مارس ۲۰۰۹
@@@@@@@@

A Nowruz Card to Evin Prison
Aha! That’s the one I want:
A simple Nowruz* card
With raised and golden margins,
The design of a narcissus flower,
The scent of Georgian biscuits
And “May spring be blissful!”
Today from exile
I send this card to bloody Evin*
For a loved one in prison
Who at the time of arrest
Had gone to mountains with friends
To sing the songs of Nowruz.
Nowruz will come
From the snow-capped Mountain of Damavand*
To the confines of prison and exile
And no fatwa can delay
The day it will arrive.
Majid Naficy
March 4, 2009
*- Nowruz or the Persian New year is celebrated on the first day of spring.
*- A notorious political prison in Tehran.
*- The highest mountain in Iran.


@@@@@@@@@@@@@@
عروسِ خون
 
مجید نفیسی
 
شبِ مرگِ خونينَت
شبِ "زفاف"ِ توست
زيرا بكارتَت، غنيمت جنگي ست
و بيم آن مي رود
كه اگر دوشيزه بميري
يك راست به باغِ بهشت شوي.
 
در دادگاه الله، ارزش يك زن
بيش از يك نيمه مرد نيست
با اين همه، دو بار مجازات مي شوي:
يكبار براي بكارتَت
يكبار براي جسارتَت.
 
پس از خاكسپاريَت
در گورستانِ كُفرآباد،
پاسدار "داماد"
به در خانه ات مي رود
و شيرينيِ "عروسي" را
بدست مادرت مي دهد،
زيرا تجاوز
يك وسيله ي اِرعاب است
و حوريانِ بهشتيِ قرآن
در چشمِ پاسدار اسلام
نسيه مي نمايند.
 
  1986 هشتم فوريه
بخوانيد:
فصلنامه نگاه نو" تهران، شماره ي 104 با 9 شعر از مجيد نفيسي 

 
Blood Bride
 
 Majid Naficy
 
The night of your bloody death
Is the night of your “wedding”*
Because your virginity is a war spoil
And it is feared if you die a virgin
You will go directly to the garden of Paradise.
 
In the court of Allah
A woman is not valued
More than half of a man
And yet, you are punished twice:
One time for your virginity
One time for your courage.
 
After burying you
In the Cemetery of the Infidels
The “bridegroom” Islamic guard
Goes to your house
And gives your mother a “wedding” cake
Because rape is a means of terror
And the gazelle-eyed virgins
Promised by the Quran in paradise
Seem hard to cash in
To the Islamic guard.
 
February 8, 1986
 
*- In the 1980s, Islamic guards were ordered to "marry", that is, rape
virgin political prisoners before their executions in Iran. The clergy
believed that if the girls remained virgins they would go to paradise
after death. In this respect, readers may read a letter written by
Hussein Ali Montazeri to Khomeini dated October 7, 1986 included in
Montazeri's Political Memoir available in Persian on the Internet.

@@@@@@@@@@@


مجید نفیسی
اي دوش!
كله مزن

مخروش.

نرم ببار بر سرم

تنگ بگير در برم.

افسرده و تنهايم

دلدار شو برايم.

دوش مي جوشد

و همچنان مي خروشد.

من روترش مي كنم،

دستها مشت مي كنم،

از روي ادا مي خروشم

و به او پشت مي كنم.

او مهرباني آغاز مي كند،

دست سوي من دراز مي كند

و گره هاي پشت مرا

دانه دانه باز مي كند.

12 دسامبر 2001
هديه نوروزي: "فصلنامه نگاه نو" تهران، شماره ي 104 با 9 شعر از مجيد
http://www.iroon.com/irtn/blog/6099/ 

Oh, Shower

By Majid Naficy

Oh, shower!

Stop pelting

Stop roaring.

Pour onto my head softly

Hold me to your chest tightly.

I am sad and lonely

Become a lover to me.

The shower boils

And roars as before.

I give a sour look,

Clench my fists,

Copycat her roar

And turn my back to her.

She starts to show tenderness,

Extends her hand towards me

And unties the knots of my back

One by one.

December 12, 2001





@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

مجید نفیسی

@@@@@@@@@@@@@@@@@@

No comments:

Post a Comment